Loukîz eto : pougne.

Walon (Rifondou) candjî

Etimolodjeye candjî

Tayon-bodje latén « pugnus » (minme sinse) (sorwalonde OU/O).

Prononçaedje candjî

Sustantif candjî

singulî pluriyal
pougn pougns

pougn omrin

  1. (antomeye) mwin serêye (po mancî, po bouxhî, po catchî ene sacwè, po djouwer).
  2. côp dné avou l' mwin insi.
    • Vos åroz des pougns a vosse gueuye.
    • Et d’ine hope, i roufla d’vins les brouhisses come on dj’vå d’brid’lé
      — Colowe d’infér!… brèya Biètrand, tot l’man’çant d’on pogne. Colowe d’ infér vormint !…Joseph Mignolet, Li payis des soteas (1926), p.51.

Ratourneures candjî

  1. fé d' ses pîs et d' ses pougns
  2. aveur li pougn djus / awè l' pougn djus

Parintaedje candjî

Mots d’ aplacaedje candjî

    • C’est vrêy’, dj’a ’ne fèy’ riçû on côp d’ pogne d’ine bèle crapaute qui n’ mi riv’néve ninJoseph Vrindts, Tot tûsant (1924), On mâ Sègnî.

Ortografeyes candjî

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes candjî

mwin serêye

Waitîz eto candjî

  Lijhoz l’ årtike pougn so Wikipedia