Etimolodjeye

candjî

Tayon-bodje latén « pulvis » (minme sinse), avou l’ cawete « -ire ».

Prononçaedje

candjî

Sustantif

candjî
singulî pluriyal
poûssire poûssires

poûssire femrin

  1. tot ptit boket di solide, ki vole e l' air, pu s' rashir so les meubes et les ahesses.
  2. solide molou, broyî trop fén.
    • Vosse molaedje est trop fén; on piede bråmint del dinrêye a poûssire.
    • Et, come i fåt k' tot passe, et k' on bea djoû vénrè
      K' i toumront tchaeke e blesse, i lyi pôrè co dire :
      «Ti n' es nén pus ki mi, ca ti n' es k' del poûssire !»
      Henri Simon, "Li rvindje di l' åbe (fråze rifondowe).
  3. brouyård (totes ptitès fenès gotes).
    • Ene triclêye di coirbås k' volèt å raeze des fiesses Ramoenne a rispeus côps di ses toctants penas Ene poûssire di crouwesse colêye a les copetes. Luc Declercq (fråze rifondowe).
    • Li houzon d’ air, curieus, naxhtêye
      S’ enonde, s’ arestêye, tins k’ i ksemtêye
      Ene poûssire ossu fene ki rén … Martin Lejeune, "L’amour vint dè passer", dins « L’année des poètes » (1892), p. 230 (fråze rifondowe).

Ratourneures

candjî
  1. li poûssire a volé (gn a yeu ene astrapåde)
    • Mins Pire a ralé å cåbaret; mins si grosse feme l' a vnou rescontrer; et ç' côp ci, l' poûssire a volé (arimé ritrové mon les Walons del Wisconsene).

Parintaedje

candjî

Mots d’ aplacaedje

candjî

Sinonimeye

candjî

Ortografeyes

candjî
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
  • poûssire : R13

Ratournaedjes

candjî
poûssire