Etimolodjeye

candjî

Bodje « doûce » avou l’ cawete « -mint »

Prononçaedje

candjî

Adviebe

candjî

doûçmint (nén candjåve)

  1. d' ene doûce manire.
    • Avou ene comere, li prumî côp, i vos fåt fé doûçmint.
    • Ele wèsta ses wants po beûre. Èt èle buvéve doûç’mint, li p’tit deût levé è hôt, avou dès manîres di tchètJean-François Renkin, On dimègne, 1896.
    • Li fruzixhaedje si doûs, si tene,
      Ki, passant sol vivî, lutene,
      Si trankile muroe si doûçmint
      K' i nel moire nén tant seulmint ?Martin Lejeune, Bultén del Societé d' Lidje, "Zûvion d’amoûr", tome 43, p. 143 (fråze rifondowe).
  2. a ptite vitesse.
    • Rôlez doûçmint; gn a des efants.
    • So s’ lepe rôze come ene rôze mouyeye
      L’ alinne aride tot bea doûçmintMartin Lejeune, “ Œuvres lyriques du poète Martin Lejeune” p.135, « L’ andje dèl têre » (fråze rifondowe).
    • Les r’djèts dè l’leûne qui gôtît des coh’s, fît r’glati so s’vizèdje d’olifå, deux låmes — deux pièles — qui ridît douc’mintJoseph Mignolet, Li payis des soteas (1926), p.74.

Parintaedje

candjî

doûcetmint

Sinonimeye

candjî

Contråve

candjî

Ortografeyes

candjî
Li mot n’ est nén dins : C65

I gn a cåzu rén dins ci hagnon ci, mins si vos irîz rnaxhî dins des ôtes motîs, et trover l’ mot « doûçmint », riherez ciddé li scrijha do mot ki vos î avoz trové, et l’ rahouca do motî el Djivêye des motîs do walon.

Ratournaedjes

candjî
d' ene doûce manire
a ptite vitesse  Loukîz a : pitchote a midjote